Het is uiteindelijk 16 december geworden. We zijn na 3 dagen twijfelen over of het weer nou zou verbeteren of niet, tot het kloeke besluit gekomen, om maar eens een eind aan het gelanterfant te maken. Het leek ons handiger, om dit deel maar op de terug weg te doen. Overigens was het zo dat het daar nog nooit zo koud geweest was volgens de mensen aldaar. En daarom is het in Nederland nu zo warm. De wet van de communicerende vaten. Maar goed, hemels breed is Dakhla nog zo'n 1200km en is het daar vandaan nog zo'n 300 km naar MauretaniŽ. En we hebben geen zin om te racen. Dus de motor weer op zijn plek gehangen en richting Agadir getogen. De oost was tenslotte net zo koud. Het hoogste punt was dit keer 1900 meter, maar anders dan op de Duitse autobahnen, gaat het hier met een hoop meer dan de 3% omhoog en omlaag. Het schiet dus niet zo heel erg op en Agadir haalden we niet. Want in het donker rijden is daar uitgesloten. We waren dus gestrand in Taroudant even voor Agadir. Na een beetje ronddolen kwamen we bij de stadsmuur aan, die de stad zo kenmerkt. Aan een stuk stadsmuur ligt daar een omheind stuk grond, dat bewaard wordt door een, zoals meestal, ook dit keer weer een zeer vriendelijke man. Hier speelt de plaatselijke jeugd hun spelletje voetbal, handbal en anderszins op bepaalde tijden. Daarvoor en daarna worden ze geacht op te zouten, wat ze dan ook keurig doen. Respect voor de ouderen denk ik dan maar. 

Overdag                                                                    en midden in de nacht

De jeugd uitval basis was gecombineerd met een soort van gratis camping met dit verschil, dat die nadat de jeugd het terrein hadden ontruimd, de kampeerders mochten blijven. In de hoek was wat ruimte gemaakt voor een aantal campers. In de regel zie je nauwelijks tenten, af en toe een caravan, maar  98% campers. Campings zijn daar ook eigenlijk op ingericht. Het zijn meestal een soort parkeerterreinen zoals die ook vaak voor supermarkten zijn te vinden. Het is dus ook geen wonder, dat als je niet op elkaar lip wil staan, je ziet dat campers vaak wild gaan staan. Ze hebben tenslotte toch alles aan boord. De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen, dat ook wij slechts een camping aandoen om te douchen of water in te nemen. De volgende dag zijn we in Agadir gaan kijken voor eventueel een camping, aangezien het hebben van een douche inmiddels wel aantrekkelijk kanten leek te hebben. We hebben niet zo heel erg veel met steden, behalve als het gezellig is en er leuke terrasjes zijn, waar je een biertje kan drinken. Als je met de truck door zo'n stad rijdt vergeet je al snel, dat het gezellig is en voor een terrasje met een biertje, moet je niet naar Marokko gaan. Het is trouwens sowieso erg moeilijk te krijgen, buiten de supermarkt. Nadat we de camping hadden aanschouwd, wilden we daar weg. De camping was overvol met witte campers die vlakbij elkaar stonden. Al die campings daar hebben over de ingang een soort van triomfboog. Afijn, de meeste campings daar, komen we niet op en we waren daar eerlijk gezegd ook niet zo rouwig om. En aangezien we nog niet heel erg lang onderweg waren, zijn we doorgereden naar het zuiden. Hier vonden we een camping in Aglou Plage. En natuurlijk wederom een met een triomfboog aan de ingang met daaronder een uiterst vriendelijke man die mij op zeer vrolijke wijze binnenloodste. Ik had echter zo mijn twijfels, maar uiteindelijk met het schrapen der boog stonden we binnen en dit alles bij de gratie van het feit, dat ik er minder luchtig over dacht dan deze vriendelijke man. Het was dus echt millimeter werk.

Aglou Plage                                               en het strand 's nachts

Uiteindelijk een fijne camping bevolkt door over het algemeen witte campers. En in de helft van de gevallen zijn dit vriendelijke mensen die op bezoek zijn in een vreemd land omdat het klimaat thuis in de winter hen niet aanstaat. En je hebt dus ook vaak te maken met het soort, dat een chagrijnige bek trekt als ze je al aan zien komen. Je rijdt te hard en dat stoft, of je stinkt als je lucht draait of je staat in de weg van hun schotel en kunnen ze derhalve geen Duitsland kijken, kortom nog geen woord gesproken, maar je kan al niks meer goed doen. En enkelt omdat ze niet kunnen handlen, dat onze campert rood met blauw en zonder wit is. Leuk. Na 2 dagen zijn we bij  Sidi-Ifni via het binnenland Guelmim en bij TanTan weer langs de kust naar Foued ma Fatma getrokken. Dit was een inham aan de kust waar het vergeven was van de Flamingo's nog voor het Flamingo reservaat. Onderaan aan de rotsen een schitterend zandstrand.

Foued ma Fatma

Hier hebben we 2 nachten gestaan voordat we verder langs de kust trokken de westelijke Sahara door.

Verder is hier niet zoveel te doen, anders dan kilometers vreten. Inmiddels is de diesel wel gehalveerd in prijs vanwege het ontbreken van de belasting in de prijs. De tanks hebben we hier goed afgevuld tegen een aantrekkelijke prijs. De roadblocks worden aanmerkelijk talrijker met dit verschil, dat we hier wel steeds moeten stoppen en ook steeds hetzelfde verhaal moeten afsteken. Alles wordt met de hand op kladpapier gezet voor het nageslacht of de open haard. We weten het niet. Een keer zat er slechts een km of 2 tussen de stops. Geestig was ook, dat een van de agenten in een onbewaakt moment aan ons vroeg of we alcohol bij ons hadden. Toevallig waren we op dat moment zonder en derhalve antwoordde ik, dat is zo clean was als de gemiddelde moslim. Uiteindelijk bleek hij in zijn vrije tijd niet moslim te zijn, want hij wilde van ons bier of wijn voor hemzelf. 20 kilometer onder Boujdour, konden  we van de toch wel hoge kustweg het strand bereiken. Hier hebben een nacht gestaan. Het zouden er meer kunnen zijn geweest, ware het niet dat de wind het onaangenaam maakte.

 

Verder zijn we de kust afgezakt naar Dakhla waar we op de camping staan en ook al hebben gedouched. Na heel veel moeite hebben we hier weer eens een traytje bier kunnen organiseren en een flesje wijn. De grens naar MauretaniŽ is zo'n 300 km verder de woestijn door. Dus om verder te gaan moeten we eerst de alcoholica soldaat hebben gemaakt omdat hier een totaalverbod op is in deze Islamitische republiek. De wind is na 2 dagen gaan liggen en het is hier nu aangenaam aan het worden. Haast is niet geboden, dus maar eens kijken hoe lang we het hier uithouden. Elke dag staan hier weer nieuwe mensen die zuidelijk of noordelijk gaan en hier de nacht doorbrengen en dat maakt het op zich wel interessant. Jee, ik realiseer me net, dat het alweer kerstavond is. Daar merk je hier toch helemaal niks van.