Ja en nu dan een soortement van exit verslag. Dat liet natuurlijk een beetje op zich wachten want ik kan wel zeggen, dat erg druk was na thuiskomt. Dat komt omdat heel veel werk, waar je een jaar lang niet aan hebt gedacht, daarmee toch niet verdwenen is. Het blijft gewoon wachten en dat maakt zich bemerkzaam op het moment dat je weer op je vertrouwde adres bereikbaar bent. Afijn, op een gegeven moment was het dan het zover, we sloegen ons kamp af en gingen ons weegs richting het nare weer. We hadden niet echt zin meer om van de terugreis een lang verhaal te maken, dus hebben we elke dag zo'n 400 a 500 km afgelegd richting midden Duitsland, om derhalve in staat te zijn om op familiebezoek te gaan. Het hele traject werden we geconfronteerd met beelden die ons zo vertrouwd voorkwamen edoch toch niet gemist hadden zoals daar zijn, files en daar aan gekoppeld het gefrustreerde gedrag als een gevolg daarvan. Volwassen mensen - zelfs die in kostuum met stropdas - qua gedrag doen veranderen in ongeduldige pubers, die zichzelf niet meer in de hand hebben. Kortom het rechts inhalen, flitsen, bumpertkleven, de parkeerplaats gebruiken om 30 plaatsen naar voren te verschuiven in de file, inhalen daar waar het niet kan ( fuck de tegenligger), de vluchtstrook gebruiken, en nog veel meer in de nieuwe auto's, die toch steeds meer ingericht zijn om toch het verblijf in zo'n file sterk te veraangenamen.

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat het ontbreken van de files en het bijbehorende gedrag door ons niet als een gemis werd ervaren. Na het familiebezoek zijn we ter afsluiting van onze reis op bezoek gegaan bij Willys Treffen alwaar bekenden van ons, die wij ontmoet hadden in Mali, de bekende uitspraak -trouw niet voor je 40 bent- gestand deden door op 70 jarige leeftijd het huwelijk in te gaan en waarbij de afterparty op deze meeting plaats zou gaan grijpen. Daarbij kwam natuurlijk ook nog, dat wij beloofd hadden dit feest met onze aanwezigheid te doen gaan opluisteren en belofte maakt schuld. Wederom zijn daar heel veel bekende mensen en auto's.

 De reden van het bezoeken van dit evenement is niet zo zeer meer het aanschouwen van de verschillende auto's maar meer het weer zien van oude bekenden en gelijkgestemden op een terrein, dat voor 3 dagen gefaciliteerd is als camping. Op de reguliere camping wordt je vaak weggekeken door de zg 'tupperware campers" en dat gebeurt hier niet zo snel. Hierna ging het richting huis, waar we 's nachts om 3 uur aankwamen en ik de volgende dag weer aan de arbeid ging. De komende tijd gaat als het weer rustiger wordt eerst aan de motoren gewerkt worden en daarna wordt het verbouwen van de truck weer actueel, aangezien we natuurlijk weer weggaan. Twee dingen gaan plaats vinden, en wel de Daf krijgt een hele grote onderhoudsbeurt. Keerringen, pakkingen, banden en het inspuitgebeuren komen aan de beurt. En er komt een doorgang van de cabine naar de woonruimte en een grotere dieseltank. Dat geeft nogal wat complicaties. De huidige 700 liter kunststoftank moet worden aangepast en we gaan terug naar 2 reserve banden. Er komt ook opslagruimte voor veel reserve onderdelen en gereedschap. Met een jaar of 2 willen we als het gaat, toch weer voor langere tijd verdwijnen en dit alles moet hopelijk lukken binnen deze tijdspanne.

Oops, krijg net een telefoontje uit Spanje, of ik de foto's van het op het droge trekken van de LandCruiser op kan sturen in verband met de verzekering. Er blijkt toch sprake te zijn geweest van een waterschade ten bedrage 20.000 EuroDollar.