Zo maandag de 20e vertrokken. En we zijn als een raket voor het slechte weer gevlucht. We wilden in Luxemburg tanken en omdat het daar zo goedkoop is hebben de Belgen kennelijk gedacht, dat het niet nuttig is om daarvoor benzine stations te bouwen. Je hebt dan spaarzaam wel bordjes met tankstations die je van de snelweg afleiden, maar op het moment dat je deze verlaten hebt, vind je die bordjes ook niet meer. Het was pikkedonker en er was ook geen licht van een nabijgelegen dorp te ontwaren. Ik heb toen de tank geïnspecteerd en geconstateerd, dat een bodem van 10 cm, wel voldoende moest zijn om de 10 km naar
Luxemburg en dus het tankstation, te kunnen overbruggen. Maar lekker vond ik dit allemaal niet, want ik houd er niet van om op het scherpst van de snede te gaan. En dat was nu toch het geval. Dus toch maar weer op weg bij gebrek aan alternatieven. Maar op het meest vervelende stuk snelweg 5 a 10 km voor Luxemburg kwamen we te staan. Zowat tegen de vangrail geplakt en met de linkerkant op de witte streep. Stromende regen en ijskoud. Het weer waar we voor vluchtten maar dus wel even in strandden. Ik vermoedde dat het grof filter verstopt was omdat ik op die typische maniervermogen kwijtraakte en heb die dus schoongemaakt. Dat durfde ik wel aangezien ik dat onder de vrachtwagen kon doen. Maar goed dat hielp niet en uiteindelijk de ANWB maar gebeld, want ik durfde verder niks te doen met het op slechts 10cm passerende vrachtverkeer. Het gebrek aan investering in dit deel van de snelweg ging verder dan het nalaten van het aanpassen van de tankstationdichtheid aan het het gebruikelijke, ook de praatpalen functioneerden niet. Uiteindelijk is er door de ANWB een Belg naar ons toe geloodst die naar wij dachten ons weg zou slepen naar veilig oorden. Maar deze wilde nadat hij geconstateerd had, dat de Daf te zwaar was voor zulks een actie, het probleem ter plekke verhelpen. Dus ik aan de relatief veilige kant de cabine gekanteld en hij is aan toen met ware doodsverachting aan de slag gegaan. Uiteindelijk het opvoerpompje icm 5 liter dieselolie deden de boel weer op gang komen. Hij keek nog in de tank, maar dat was volgens hem ook geen probleem tot het tankstation 10 km verderop. Daar kwamen we echter weer te staan en uiteindelijk bleek, dat de aanzuigleiding in tank zo'n 10 cm boven de tank bodem eindigde. Dat was dus niet in de voorbereiding van het hele verhaal meegenomen. Daar kom je niet achter al dat voorzichtige tanken van de laatste jaren. Het probleem was dus met het tanken opgelost. Maar we hebben vanaf een uur of 7 tot een uur of 3 's nacht nat tot op het bot lopen verrekken van de kou Hierna hield hij zich verder goed. Tip; voor mensen die op zoek zijn naar een occupatie welke de kas danwel poeplap goed tot zeer goed vult, een beetje sleutelen langs de kant van de snelweg. Vereist is wel dat je tot het legioen der ware thrillseekers behoort en niet bang bent dit te doen tijdens zeer onaangenaam weer. Men gaat dan wel de spaarzame momenten voor de kachel met een goed glas wijn zeer waarderen, schat ik zo. De hele reis door Frankrijk over de route national was weersgezien best wel naar te noemen. De kachel was dus nodig en deed het uiteraard niet. Het idee was dat de accu's niet goed bijgeladen waren met dat rotweer. Maar dit probleem bleef aanhouden en dus rees alras het vermoeden dat de solarregulator de pijp aan Tinus had gegeven. Dus zo snel mogelijk naar beter weer rijden om daar het probleem te tackelen was geboden. In Perpignan hebben we op de parkeerplaats van een supermarkt gestaan en voor het eerst genoten van de behaaglijk temperatuur door buiten de truck een biertje te nemen. Maar goed de Franse kust en Spaanse kust waren temperatuurgezien uiterst aangenaam en voorzien van zon. Overdag hadden we weliswaar stroom in de shelter, maar zodra de zon uit beeld was gold dat ook voor de stroom. Dat was natuurlijk niet handig want overdag waren we daar niet en 's avonds wel. De Spaanse kust voor en na Barcelona was zo druk, dat we via het binnenland, Madrid en Cordoba naar de kust zijn gegaan. We hadden besloten om bij Tarifa op het strand te gaan staan en zodoende Sasja, die min of meer een week in de cabine was opgesloten, de mogelijkheid te bieden om de opgespaarde energie te gaan opbruiken. Dat kan daar mooi, want het is een mooi zandstrand van een km of 10 lang en soms wel een halve km breed.

 

Tanger by night 10k ver aan de overkant.

Na 2 dagen op het strand van Tarifa  ben ik het dak opgegaan om de bedrading van de zonnepanelen na te lopen, aangezien er alles op wees, dat er niet geladen werd. Dit was niet makkelijk want ze waren allen goed en degelijk gemonteerd. Dat maakte deze exercitie dan ook eigenlijk al op voorhand overbodig, maar goed, men gaat voor een stukje zekerheidsgebeuren nietwaar?. De accu's waren vrij nieuw, en de solarregeling had de dood al eens in de ogen gekeken. Na een fikse kortsluiting waren de nodige printsporen verdwenen, die door mij wederom, maar nu in zeer zware uitvoering, terug waren geplaatst. De conclusie was om een nieuwe solarregulator in Algeciras te halen. Ik wilde eigenlijk ook wel een iets hippere en zwaardere hebben, zodat je allerlei data uit kan lezen betreffende het functioneren, zodat er wat makkelijker conclusies getrokken kunnen worden als er iets niet lekker gaat. De huidige kwam niet verder dan een groen en ook een rood ledje. Iets te karig naar mijn smaak. De nieuw aangeschafte regulator ( ja het gaat hard met het geld) uitgerust met een Spaanse handleiding, had ook laad problemen. Althans, er was sprake van grote spanningsschommelingen. In het internetcafé heb ik een mail gestuurd naar de fabrikant met een omschrijving van het probleem en gelijk de Engelse handleiding van het net afgehaald. De fabrikant (Solener) had dezelfde dag nog geantwoord en dat is vaker wel eens anders. Uiteraard met de standaard suggesties als check de bedrading en accu's etc. De accu's waren eigenlijk het enige wat ik niet gecheckt had, aangezien deze net anderhalf jaar oud waren. Maar hier zat dus na meting wel het probleem. In Tarifa 2 85 A accu's gekocht en als een raket gemonteerd. Alles werkt nu als een jekko en we blijven hier nog even samen met een douche op een camping van genieten. Bovendien kan ik nu eindelijk de notebook aan de stroom leggen een een verslagje schrijven. Morgen gaan we op de boot.