1-11-2005

Ja, er gebeurt niet zo heel veel de laatste tijd op de site. Uiteraard heeft dat in hoge mate te maken met de immobiliteit van mijn hand. Linker of rechter hand maakt feitelijk ziet zo heel erg veel uit, want je hebt ze allebei nodig om de handige flikker uit te hangen. Maar goed, op het gevaar af om als een ouwe zeikerd de geschiedenis in te gaan, toch maar even dan. Rondzwemmende botsplinters maken het, dat na het  fanatiek aan de gang gaan deze jongen steeds weer zwaar gestraft wordt voor zijn overmoedigheid. Op dit moment is er nog niet veel mogelijk en daarom is het wel fijn, dat deze site de nodige knessies heeft opgeleverd, netwerken heet dat tegenwoordig. Want vrolijk wordt je natuurlijk niet van het voorproefje van het verzorgingshuis. En het kan altijd erger want ik heb niet eens geraniums waar ik me achter kan verschuilen. Er is nog veel te doen wat niet gedaan wordt en daarom was het uitermate prettig dat ik hulp kreeg uit niet onverwachte hoek. Peter heeft zaterdag mij bijgestaan, of andersom was eigenlijk meer het geval. Het ongeval ligt nu al weer zo'n 3 maanden achter mij en dientengevolge stond de traanplaat nog langer heel geduldig te wachten op zijn plaatsje op de Daf. En zaterdag was het dan zover. Terwijl ik mij bezigde met de draadjes van de lampjes had Peter de schone taak op zich genomen om de ruimte voor de shelter dus af te sluiten met de traanplaat. Het is goed om weer bij de Daf te zijn, terwijl er weer aan gewerkt, wordt voor algemene geestesgesteldheid. En dat vanwege het feit, dat daarmee het project weer in beweging is gekomen. Stilstand is tenslotte achteruitgang, nietwaar?

Nah, zoals te zien, zonder en met traanplaatje in redelijk chronologische volgorde. Hierna volgde uiteraard de andere kant.We willen hem natuurlijk wel een beetje symmetrisch houden. Het oog wil ook wat...

En hier is dan een mooi deurtje ter afsluiting van het geheel. En er kan dan een redelijke hoeveelheid bende in opgeslagen worden.

En dan hier een totaal indruk van het geheel, waarbij voor de zekerheid opgemerkt dient te worden, dat hier nog een verfje in het verschiet ligt. Ik ben van zins de hele boel incluis het traanplaat in de kleuren rood en rood te verven.

Verder loopt het Carnet natuurlijk ook nog. De verhalen zoals die op Willys Treffen de ronde deden waren misschien iets te overtrokken. Sinds de ANWB gestopt is met het verstrekken van deze documenten, moet als Nederlands wereldreiziger je wenden tot de Duitse variant van de ANWB; de ADAC.  Er werd gesproken over een borgstelling van 30.000 EuroDollars voor Egypte. Voor zover de kaarten nu op tafel liggen na wat gesprekken met de ADAC, lijkt het zo te zijn, dat wij voor de dure landen ( Egypte en Zuid Afrika) voor 5000 muntjes wegkomen. Maar de motor heeft er ook een nodig en de motor, die ik bij wijze van spreken gered heb van de sloop, gaat daar bovenop nog eens 3000 muntjes kosten. En ik vind dat  dus een beetje uit verhouding allemaal. Kortom het blijft natuurlijk nog steeds een berg geld en we hebben het Carnet nog niet. En of dit alles is zo is als doorgesproken met de ADAC, weten we natuurlijk pas zeker als de Carnetta in de kast liggen

De mogelijkheden voor wat betreft een boot zien er op dit moment wat minder rooskleurig uit. De te boeken boten nemen of ons niet mee, of de truck niet mee. En we vinden ons onafscheidelijk want we voelen ons een team, dus daar ligt nog een probleem. In het uiterste geval zullen we dus een gok moeten nemen en op de bonnefooi  naar Athene moeten gaan en / of via Turkije, SyriŽ etc.... Afijn we zien wel

3-11-2005

Potverdriedubbeltjesduivenkater. Men was toch niet erg tevreden over het bijbeungebeuren van mijzelf in het ziekenhuis. Mijn hobby amputatie, zo is daar besloten, had niet het professionele nivo dat ze daar gewend zijn. Daardoor is besloten mijn werk over te doen en daarenboven te verbeteren waarbij men hoopt, dat ik dan heel goed oplet voor een eventuele volgende keer. Kortom er gaat nog een stukkie af.  Deze operatie zal waarschijnlijk haaks staan op de grote hoeveelheid updates, die ik in gedachten had omdat deze ook natuurlijk de enorme hoeveelheid werk, die ik eveneens in gedachten had in de weg staat.

 

Bof

verder