18-5-2009

Ik lig redelijk op stoom nu. Alle assen zijn weer gemonteerd. Ook de hydraulische werkcilinder en de versnellingsbak bediening zitten weer op zijn plek. De lucht bediening van de PTO doet het ook weer, kortom het liep redelijk gesmeerd en had me slechts ruim een halve dag gekost. Dat motiveert natuurlijk om door te gaan en ik heb gelijk de brandstof inspuitpomp van het motorblok afgehaald. Ik wil toch dat deze optimaal op de testbank wordt afgeregeld. Hij begon aan het eind van onze Afrika toer toch wel wat te roken. Dat lag gedeeltelijk ook wel aan de vuile diesel zoals we die telkens in Afrika getankt hebben. Maar feit blijft, dat hij ontzettend geknepen was en hij met de natte vinger wat was opgeschroefd. En ik wil, dat voor dat we wederom vertrekken, deze optimaal afgesteld is.

Daar                                              weg

Woensdag gaat hij naar de dieselspecialist, dus de Daf blijft nog even immobiel.

Voor                                              Achter

1-6-2009

Zo, de pomp en ook de verstuivers, inclusief een vette rekening, terug ontvangen. Ik had toch maar de verstuivers en opvoerpomp eruit gesleuteld, zodat het gehele inspuit systeem aan de beurt zou komen. Tevens heb ik de inspuitdruk van 180 bar naar 220 bar laten ophogen. Ik denk hiermee het maximale aantal pk's er uit heb kunnen wringen. Goed het eerste wat te doen, is natuurlijk de pomp op de pompstoel te monteren. Ik dacht me maar eens keuring aan de momenten zoals opgegeven in het werkplaatshandboek te houden, met als gevolg dat een bout een hoek van de stoel afbrak. Ik had deze er weer aangelast, maar voor een goed gevoel heb ik toch maar een andere gekocht. Deze werd gehaald en tot die tijd had ik me met het reservewiel beziggehouden. Een nieuw velglint en binnenband had ik liggen. Daar heb ik nog aardig mee lopen stoeien. De binnenband was weliswaar goed, maar de binnendiameter had iets ruimer gekund. Nu drukte de binnenband het velglint steeds uit de buitenband. Het is uiteindelijk wel gelukt, maar ook dat ging dus niet makkelijk.

Nadat ik de pompstoel binnen had gekregen, begon het sleutelen. Dit keer heb ik alles op het gevoel vastgezet. Alleen de bouten van de verstuiverknevels heb ik met de momentsleutel vastgezet. Vond ik toch wat veiliger Alle kabeltjes, de talloze brandstofleidingen en olieleidingen weer terug geplaatst en de inspuitpomp weer op tijd gezet. Toen was het al weer 10 uur 's avonds en tijd om af te nokken. 

6-6-2009

Van de week had ik even hulp om de hydraulische koppeling te ontluchten, want met het plaatsen van de oliedruk meter in het dashboard, had ik al een paar keer met mijn rug op het koppelingpedaal  gelegen en dat is niet handig zonder de tegendruk van een koppeling. Ook stond de hydraulische stuurbekrachtiging nog droog, dus ik had de Daf nog niet gestart en naar buiten gereden. Anders begint de stuurpomp zo te hakken en da's nie goed en dat doen we dan dus ook maar niet. Maar van de week ben ik met een kannetje naar Daf gegaan en heb hem daar even laten voltappen met de juiste olie. Ze hebben daar tenslotte verstand van de Daf gok ik. Afijn, van het weekeind heb ik de olie bijgevuld en daarna het brandstofsysteem ontlucht. Hij startte zo en zo kon ik de Daf sinds lange tijd de frisse lucht in rijden. Buiten is voor mij ook wel prettig qua draaiende motor en frisse lucht. De nieuwe koppeling greep ook best wel fijn aan. Ook voor wat betreft de ruimte boven de auto, ging het daarbuiten dermate vooruit, dat ik nu instaat was om het reserve wiel en band naar boven te takelen zonder last te hebben van dat hinderlijke dak in de loods. Ik had daar ook gelijk een puntje van gemaakt.

Zoals links op de foto te zien is heb ik ditmaal de band niet met spanband vast gezet. Vanwege het feit dat al het aluminium niet geschikt is om zo'n zware band te torsen, heb ik eronder een stalen frame in elkaar gelast met 4 m24 bouten erin. Het wiel raakt het aluminium net niet en ligt dus op 4 moeren die op de bouten gedraaid zijn. 4 moeren om het wiel vast te zetten maken het zaakje af. De zand ladders krijgen een ander plekje en heb ik er afgehaald. Alle haken en ogen heb ik er afgeslepen zoals hieronder op de foto rechts te zien is.

met zandladders                                                                    zonder zandladders

De nare kier onder de shelter moest natuurlijk ook weer een beetje netjes gemaakt worden en daar heb we dan wederom aluminium traanplaat voor gebruikt. Uiteraard dient alles natuurlijk nog van een fris verfje voorzien te worden, maar dat komt nog.

27-6-2009

We zitten op dit moment weer eens in een periode dat het niet echt opschiet. Er staan te veel neven dingetjes op het program. Bovendien knijpen we er even tussenuit. Maar goed ik heb in ieder geval de doorgang afgewerkt, zodat hij klaar is voor een fris verfje. En over fris verfje gesproken; de cabine moet na een sappige Sahara zandstraal behandeling, ook hoognodig een kwastje krijgen. Op het gevoel de goed kleur uitgezocht, heb ik me maar uitgeleefd op het nieuwe kleurschema.

En ik ben niet ontevreden. Dus dat wordt in het vervolg over zo'n 2 weken, eerst de cabine maar eens wat kaler maken, door in ieder geval het reserve wiel te verwijderen, zodat de cabine weer net zo blauw gemaakt kan worden als de voorkant van het woongedeelte. Daarna maken we rood weer roder en het zwart zwarter.

20-8-2009

Van binnen moest er natuurlijk ook weer het nodige opgelapt worden. Alles was zwaar gezandstraald en de ijskast bleek afgezien van de het normalerwijs zichtbare deel na uitbouw, Sahara bruin/rood te zijn. We hadden dus alles maar eens leeggehaald en schoongemaakt, waarna we het hele interieur weer geverfd hadden met een nieuwe kleur die dichtbij de oude lag. Dit omdat onze hofleverancier in de as was gelegd en er geen goede afspraken zijn gemaakt tussen de verschillende bouwmarkten over de kleurnummers. Maar als je alles opnieuw schildert heb je toch niet te kampen met het fenomeen kleurverschil zoals hieronder duidelijk te zien is.

Verder moest er natuurlijk eindelijk eens werk gemaakt worden van het naar-weer-bestendig maken van de doorgang. Hiertoe had ik een vrachtwagenzeil oplossing bedacht. Ik had één rvs-raam gelast en een dubbel uitgevoerd RVS raam. Het zeil heb ik met lijm om het enkele raam gevouwen en tegen de cabine aan gepopt. En het andere uiteinde van het zeil ge-sandwiched tussen het dubbel uitgevoerde RVS raam. Deze ramen heb ik met een aantal bouten met verzonken kop aan elkaar gemaakt. Bovendien heb ik er de nodige RVS slotbouten in vast gepunt last, zodat ik die met vleugelmoeren aan de binnenkant van de opbouw vast kon zetten. Uiteraard zit hier zelfplakkend afdichttape tussen gedaan om het geheel wind en waterdicht te maken.

Vers gelaste ramen                                    uiteraard eerst passen

 

Dan het zeil construeren                               en uiteindelijk op de cabine poppen

De volgende stap in het geheel was de auto APK-klaar te maken. Dit moest sowieso snel gebeuren aangezien wij het 30e Willys Treffen met onze aanwezigheid willen doen opluisteren. Helaas zonder de aanwezigheid van Willy die kort geleden helaas overleden is en derhalve deze 30 jarige mijlpaal niet mee mocht maken.

Eén niet onbelangrijk dingetje stond nog op het program voor de APK-afspraak en wel het koelsysteem afmaken. Het expansie vat was verplaats en ik moest nog wat bochtjes lassen uit wat RVS-pijp. Na het omleggen van wat leidingen een monteren van de nieuwe bochtjes, heb ik het hele koelsysteem afgevuld met verse koelvloeistof. Voor afgelopen dinsdag was er een afspraak met de garage gemaakt, maar op de 300 meter daar naar toe rookte de Daf nog meer dan een eind 19e eeuwse kolencentrale. Voorzien van een nieuw gemonteerde diesel inspuitpomp en verstuivers, was ik gezien de kenteken schorsing, nog niet verder gekomen dan een half uurtje stationair test draaien, om te kijken of de krukas kering enigszins dicht zat. Dus bij de garage aangekomen heb ik om groene kentekenplaten gevraagd, zodat ik in staat was een stevig rondje te (schoon) rijden. Gelukkig liep de Daf na een km of 8 beter als ooit te voren en was hij uitgerookt. De optimale afregeling van pomp en verstuivers had geloond. Hierna was de keuring verder een formaliteit. Leuk was natuurlijk, dat ik de Daf inmiddels helemaal schildergezien van buiten onder handen had genomen en nu voor het eerst in staat was om hem in het geheel te aanschouwen in de nieuwe huisstijl.

Goed hij is nu klaar voor de testrit naar Willys treffen, maar er moet nog zat gebeuren voordat we in november weer aftaaien. Ik heb al een 4kWdiesel aggregaat binnen staan waar ik prima op kan lassen en slijpen, maar deze moet nog van buiten bereikbaar worden gemaakt.  En niet te vergeten moet de motorfiets achterop nog volledig onder handen worden genomen. Vervelen zit er voorlopig nog niet in.

 

10-9-2009

Goed, de eerste proefrit stond op stapel en nu maar hopen dat alles goed zou gaan. We zouden via Greven  bij Münster rijden, alwaar wij op bezoek zouden gaan bij overlanders, die wij in Mauritanië ontmoet hadden. Al met al zo'n 250 km. De Daf reed als nooit daarvoor. Sterker dan een os (oude 4440), geen roet meer en geen olie op de grond nadat ik hem aldaar geparkeerd had. Kennelijk was operatie krukaskering geslaagd.. De volgende dag startte de Daf niet meer en moest nu alvorens de cabine gekanteld kon worden, eerst het nadeel 'de waterdicht constructie' tussen de cabine en opbouw tbv het voordeel 'doorgang' los gekoppeld worden. Nadat het brandstofsysteem ontlucht was, startte de Daf gelijk en kon gezocht worden naar het lek. Dat bleek aan de andere kant te zitten, waar kennelijk de stugge dieselleiding enigszins onder spanning op het brandstoffilter vastzat. Deze was na enige tijd gaan lekken op de koperen pakkingring. 2 nieuwe ringen en de leiding spanningsvrij monteren, tackelde dit probleem en dus stoomden we toen op naar Willys treffen. De auto reed geweldig en kon goed op snelheid blijven op de Autobahn, ook toen we het heuvellandschap bereikten. De investering in nieuwe verstuivers en inspuitpomp op de testbank was dus een goede gebleken. Edoch na aankomst op het treffen bleek de Daf zwaar ongesteld, althans hij lekte olie in grote hoeveelheden en het hele blok en nog veel meer zaten onder de olie. Natuurlijk is dat niet best voor de zelfverzekerdheid ten aanzien van een stukje sleutelcapaciteit. Zou ik dan niet in staat zijn om een eenvoudige oliekering, weliswaar op een onmogelijke en slechts op gevoel bereikbare plek, te kunnen vervangen? Echter de grote hoeveelheid olie alsook het feit, dat de motor zelf ook onder de olie zat, maakte dat het ongeloofwaardig was dat dit het gevolg zou zijn van een lekke krukaskering. Maar dit is natuurlijk waar je voor naar het treffen gaat. Niet zozeer voor de auto's, want die heb je onderhand allemaal wel weer een keer gezien. Ik heb dan ook geen foto's gemaakt behalve dan van een auto omdat die zo anders was dan we gewend waren. Die wil jullie dan ook niet onthouden.

Een duidelijk gevalletje niet kunnen kiezen, wat dan wel weer extra ruimte oplevert.

Maar je gaat naar het treffen voor de gezelligheid en het verkeren met je mede lotgenoten, de boot-sales, het opdoen van ideeën, het weer ontmoeten van mensen waar je alleen nog maar verkeerd mee hebt in Afrika en natuurlijk sparren met mensen, over wat je probleem kan zijn en hoe het op te lossen. De sleutelervaringen met anderen uitwisselen dus. Met deze bagage zijn we weer naar huis getogen, terwijl ons Dafje steeds viezer en vetter werd. Maar hij reed nog steeds geweldig en bij het tanken bleek dat hij ook nog een stuk zuiniger geworden was. Thuis aangekomen ben ik de volgende dag gelijk aan de gang gegaan, waarbij een eerste prioriteit de boel weer sleutelbaar maken was. Dwz schoonmaken. Een zoekronde op internet zorgde ervoor, dat ik de commentaren van heel enthousiaste mensen tegenkwam mbt gele Dasty. En inderdaad met twee flessen van die bende en een simpel huis, tuin en keuken hogedrukspuitje krijg je de meest vieze en vette motor weer netjes. Het werkt beter dan remmenreiniger en ruikt nog lekker ook. We hebben ondertussen redelijk wat achter de hand van deze meuk voor nog meer van dit soort eventualiteiten. De bak heb ik er daarna natuurlijk snel onderuit gehaald en daar bleek in het vliegwielhuis een flinke hoeveelheid olie te liggen. Het oliekeringhuis bleek zo'n beetje het enige droge plekje te zijn na verwijdering van het vliegwiel, waarmee het zelfvertrouwen weer terugkwam. Het bleek, dat de bouten waarmee het vliegwielhuis op de motor vastgezet wordt, allemaal slechts handvast of nog minder vast zaten. Dat was een mooie dagsluiting, ware het niet, dat is mij verstapte en mijn enkel verstuikte. De geplande operatie 'bak er weer onder' is dus nu voor onbepaalde tijd uitgesteld. Jammer, want ik hoopte dit alles met 2 dagen achter de rug te hebben. Maar goed, we kunnen er dus niet meer van uit gaan, dat alles in de fabriek wordt vastgedraaid. Want gezien het feit dat ik de auto met 500km had gekocht, kunnen we rustig stellen, dat er nog niet van een grote reparatie sprake was geweest. Ineens herinner ik me ook weer, dat is een olielekkage bij het achterwiel simpel had opgelost, door de steekas flens vast te draaien.

20-9-2009

3 dagen plat in bed, waren voldoende om weer ter been te geraken. Gelukkig maar, want ondertussen begon het idee om alles weer terug te plaatsen onder de Daf, redelijk fel te branden. Afijn, de momenten van de vliegwielhuisbouten zoals in het werkplaatshandboek, konden niet juist zijn. Ik heb ze minstens 2x zo vast gezet, omdat ik geen zin had in weer hetzelfde boek. De hijsdingetjes, zoals ik die gemaakt had plus daarnaast de onbedoelde routine maakten, dat het inbouwen zelfs sneller ging dan het uitbouwen. Kortom hij is weer rijklaar en ik was dus iets te pessimistisch met het afblazen van de RDW omkeuring naar camper. Dus snel maar weer een nieuwe afspraak gemaakt. Ik had mijn nieuw verworven 4kW (op de 230VAC) aggregaat al in de truck staan, edoch nog onbereikbaar aan de buitenkant, dus daar hebben we maar een standaard tupperwarecamperserviceluikje op toegepast.

Binnen moet er nog een hok om gemaakt worden met ventilatie en aangezien wij gezondheid hoog in het vaandel hebben en ook niet roken, dient ook de uitlaat nog naar buiten gelegd worden. Normaal gesproken redden wij ons prima met onze zonnepanelen, maar we zijn nu ook in staat om laswerkzaamheden en alles wat daarbij hoort, onderweg te verrichten. Het andere hoofdpijndossier is de motorfiets. Deze moest bij onze vorige reis eigenlijk al compleet gereviseerd worden. We waren ook misschien wel te makkelijk, want onbeschermd achterop zat hij constant onder een lading stuifzand. Daarnaast zorgde een open luchtfilter ervoor, dat ik nu afgestraft werd doordat de motor nu echt een volledig gereviseerd diende te worden, wilde ik deze niet voor spek en bonen achterop meesjouwen. Doch de tijd hiervoor ontbrak me en moest er een andere komen. En dat was gelukt. Een moderner versie dan oude werd aangeschaft met hippe schijfrem ed, maar nog steeds een aloude Honda XR500R. Deze is helemaal functioneel, rijdt en start goed, alles werkt en hij kan dus gewoon achterop getakeld worden. En dat is een hoop werk minder dan waar ik eerst tegen aan stond te hikken..

 Bij het ophalen van deze brommert in het Zuiden des Zuid-Hollands, heb ik gelijk een bezoek gebracht Berkel alwaar Peter een paar verzinkte rijplaten had liggen. Daar was namelijk nog plek voor in mijn karretje. Deze rijplaten zijn een hoop lichter doordat de het hier zandladders betreft en derhalve voorzien zijn van gaten. Anders dus dan bij mijn sneeuwladders. Een nieuw plekje zoeken was nu noodzakelijk in verband met de 'extreme makeover'  van de Daf. De standaard dieseltank is wat smal en daar kunnen wel 10 platen naast zonder dat buiten de Daf valt. Kortom plek genoeg voor 4 rijplaten. 

18-10-2009

Afijn, de verzette afspraak met RDW is achter de rug en de Daf is nu officieel een personenauto / kampeerauto. De Daf reed weer als een raket en 120 km verder was er nergens niet eens het kleinste drupje olie te vinden, waar ik ook keek of voelde. Ik kreeg gisteren een mailtje van Peter, dat de Daf met ingang van nu weer welkom is in de milieuzone. Dus ik kan lekker nu op de Amsterdamse wallen en dergelijke rondtoeren en de boel daar lekker straffeloos onder roeten. Dat is, als ik dat zou willen, wat ik wegens weinig olifanten en ander soort wild dus niet doe. Op de keuring kwam er een gewicht van 10.300kg uit inclusief motorfiets die nu dus kennelijk als integraal onderdeel van de Daf, volgens het kenteken, uitmaakt. Daardoor is de lengte ook wat bijgesteld, waar bij de motorfiets, naast de lier, dus een belangrijke rol speelde. Maw als de motor eraf getakeld wordt klopt het kenteken niet meer. Ook een leuk discussie punt aan de grens over het carnet of laissez-passez. Volgens mij heb ik er nu nog maar een nodig. Maar voor het zover was, moest ik nog een goede bevestiging voor de motor maken. De vorige keer, was het een nogal stugge bevestiging en aangezien de motorfiets nogal springt, had ik daar niet zo goede ervaring mee. D.i. we gingen door het oog van de naald.  Ik heb hier over nagedacht en kwam tot de conclusie, dat een paar stuurkogels ideaal zijn om zoiets te bevestigen. Dus ben ik naar de buurman getogen (die heeft een garage), of hij niet in zijn oud ijzerbak een paar oude stuurkogels had. Helaas was die net geleegd. Dus heb ik toen twee nieuwe besteld voor mijn Peugeot, die daar natuurlijk niet op gaan komen. Ze kosten tegenwoordig geen drol meer en zijn bovenden van goede kwaliteit. Één heb ik aan de motor bevestigd en in de ander heb ik een stuk spoorstang gedraaid en daarna vast gelast. Deze zit op een makkelijke bereikbare plaats aan het motorframe en kan dus als deze los is, zo van de motor afgedraaid worden.

Uiteraard kreeg ik toen de boel volledig afgemonteerd was de melding, dat buur een stuurkogel voor me had.  Op de rechter foto, is een zwart puntje te zien boven de buddysit aan de bovenkant van de auto. Dit is een cameraatje, waarmee ik de motorfiets en eventuele onregelmatigheden , in de gaten kan houden. Nederland kent tegenwoordig meer camera's dan Nederlanders en ik kan dus niet achterblijven. Verder moest natuurlijk de 2e dieseltank nog aangesloten worden op de standaard tank. Een brandstofmeter is al op het dashboard gemonteerd en werkt ook goed. De bedoeling was om de 2e tank leeg te laten lopen in de standaard tank, aangezien deze boeven de standaard tank is gemonteerd. Ik moest dus een aanvoerwartel en een vlotterschakelaar in de tank monteren.

links de vlotterschakelaar en rechts aanvoerwartel                                                  leiding met 24 volt klep

De klep wordt door een PLC aangestuurd. Op het moment dat het dieselniveau in de standaard tank laag wordt, meldt de vlotterschakelaar dat aan de PLC en de PLC zal de klep openen. En zo hoef ik niet aan het einde van elke dag naar buiten en de met de hand  de ene dieseltank  leeg te laten lopen in de vulopening van de andere. Gemak dient de mens zak maar zeggen. De boel moet nog wel elektrisch worden aangesloten, maar ik had geen draad meer en de winkels waren inmiddels gesloten. Hiernaast moeten er nu nog slechts kleine dingetjes gedaan worden, zoals daar zijn; nieuw leertje in de kraan, kastplankje erbij, keramisch waterfilter vervangen, etc en de boel inruimen. Vervolgprikjes e.d. moeten natuurlijk ook nog, maar betreffen ons en niet de DAF. Gezien we de vertrekdatum op 20 november hebben gesteld, mag dit alles eigenlijk geen probleem meer vormen.

15-11-2009

We zijn met laatste dingisheidjes voor vertrek bezig. Zeg maar alle details, zoals de laatste prikje, verzekeringen taken overdragen etc etc. Voor wat betreft de Daf nog een plankje hier en een kastje daar. Ik heb gisteren nog de kleppen van de Daf gesteld en nu is het een kwestie van inruimen en verder stressen om donderdag of vrijdag te vertrekken. Zal wel vrijdag 20 november worden, exact 3 jaar naar ons eerste vertrek.

1-10-2011

In verband met mijn ziekte, was ik niet in staat om sinds onze terugkeer uit Afrika, aan de Daf te werken en derhalve de site te updaten. Er is op dit moment helaas ook geen zicht op of wanneer dat wel het geval gaat zijn.

1-6-2012

Na ruim een jaar ziek zijn, ben ik weliswaar niet hersteld, maar wel op dit moment in staat weer enigszins aan de Daf te werken. Dat is goed voor het herstel van zowel de Daf als voor mij. Als eerste moest de Daf weer mobiel worden en dus uit zijn hokkie weer het daglicht in. Kortom hij moest APK klaar gemaakt worden. Na de martelgang Afrika, waar hij door het stof en 1,10 meter water moest, leek het mij geen overbodige luxe om eens de remmetjes te checken en te stellen. Gelijk al een zware klus dus gezien het gewicht van zowel de wielen als de trommels. Nadat de eerste (achterwiel) en trommel verwijderd waren spoot ik de rem schoon met lucht waarbij de gehele hal accuut in een zeer donker mist kwam te hangen. Dit te samen met een brandlucht maakte het verblijf in de hal tot een onaangename bezigheid. Om het leven weer zo snel als mogelijk weer draagbaar te maken, had ik alle deuren tegen elkaar open gezet. Hierna even trommeltje erop en afstellen maar. Het andere wiel gaf een zelfde ervaring wat wel aangaf, dat deze werkzaamheden wel hard nodig waren. Voor het overige zag de boel er zeer netjes uit. Hierna moest er even lucht gedraaid worden teneinde het mogenlijk te maken de voorste rommeltjes te kunnen verwijderen. Hierbij viel wel weer op dat na anderhalf jaar het te moeten doen zonder aandacht van de baas, de Daf weer aansloeg als had hij net nog gelopen. Afijn ook hier weer de boel schoongemaakt en de remmen gesteld, wat overigens ook wel weer eens nodig was.

een achterrem                                                            reactie ventiel

Het volgende APK probleem was, dat de remlichten het te goed deden, danwel aan en nooit meer uitgingen anders dan door het contact uit te zetten. Nu had ik dit al eens in Afrika gehad en daar was toen sprake van een hangend remlicht schakelaartje. Dus nu ook maar eerst de remlicht schakelaar verwijderd en gecheckt, maar die bleek na de behandeling destijds nog immer in blakende gezondheid te verkeren. Nu zit die schakelaar in de aanhangercommando leiding en inderdaad als je de kraan achter opendraaide, liet de Daf een stevige wind en de remlichten gingen toen die daar klaar mee was weer uit. De conclusie was vrij snel getrokken, want dat kon alleen maar een slecht functionerend reactieventiel zijn. Deze er dus maar onderuit gesleuteld en volledig uitelkaar gehaald. Daarna schoongemaakt en met nieuw vet in elkaar gezet. Het rubbertje in afblaas gedeelte was volledig uitgedroogd en stond daardoor constant open. Hierdoor kon het vuil en vocht zich makkelijk een toegang tot de krochten in het ventiel verkrijgen. Deze heb ik dus toch maar voor de zekerheid uit vers rubber geknipt en weer op de juiste plek gepopt. Nadat de boel opnieuw gemonteerd was er remlichtgezien nog niet echt sprake van een vooruitgang. Derhalve het afblaas rubberhoudertje verwijderd en de boel goed afgesteld, waarna op de vervanging van een spiegel, de Daf in principe APK klaar is. Ik wil hiervoor nog wel de doorgang goed waterdicht maken en ga daar volgende week mee aan de gang.

24-6-2012

Volgende week is bij mij altijd over 2 weken met een beetje mazzel. Goed tijdens mijn dagje Nederland maar weer eens naar de Daf getogen. Voorwaarde om de Daf mee te nemen naar huis, is dat de doorgang lekvrij moet zijn. De canvas oplossing was dat weliswaar bijna, maar net niet helemaal. Bovendien is het elke keer zo'n gedoe als je even de cabine wil kantelen. De volgende oplossing leek me wel wat. Rubber profiel achter op de cabine bevestigen, dat precies op het woongedeelte aansluit. En dat deel waar het profiel op het woondeel aansluit, voorzien van een glad en slijtvast oppervlak . Hiervoor is een plaat RVS natuurlijk uitermate geschikt voor. En de heb ik vastgekit op de ruwe en ongelijk oppervlak, want schroeven of poppen gaat tenslotte niet ten goede aan het gladde oppervlak. Hierdoor kan de cabine mooi bewegen tov het woongedeelte terwijl het rubberen profiel desondanks toch mooi en hopelijk waterdicht blijft aansluiten.

Nu nog wat afdichtingen aan de zij- en onderkant van de doorgang maken, maar die zijn slecht daar om wat wind ed tegen te houden en kunnen wat eenvoudiger uitgevoerd worden dan de waterdichte afdichting aan de bovenkant.

 

Maar dat komt allemaal wel op het moment, dat de Daf naast mijn huis staat. Een klusje uitvoeren wordt allemaal wat makkelijker en laagdrempeliger als hij geparkeerd staat op ons  eigen grondstuk. En binnenkort gaat dit gebeuren als ik een tijdelijk kenteken voor hier in Duitsland georganiseerd heb.