28-05-2005

Goed, er moest dus nu een aanvang gemaakt worden met het plekje van de motor, want de angst slaat mij om het hart bij de gedachte, dat wij zonder boodschappenvoertuig de paden op en tevens ook de lanen in zouden moeten gaan. Zwaar werk, waar ik de nodige slijpschijfjes op stukbijten zou. Het frame moet ontstaan uit een stukje voorraad palletstellingdwarsliggersgebeuren. Gemodificeerde stalen I-balken van 5x10 cm en 4 meter lang. Hoe onvoordelig deze lengte zeg.... Vooral omdat elke benodigde lengte net boven de 2 meter zit. Maar goed ik had de nodige tijd uitgetrokken voor het slijpwerk, omdat ik mijn mini slijpschijfje los moest laten op het meer heftige staal dan wat hij gebruikelijk voor zijn kiezen krijgt.

Links: kopje koffie en rechts: hoek van het frame worden keurig in verstek geslepen.

Om de "twist locks" heen gewerkt.

 

Links is het frame op maat geslepen, waarbij in de hoeken beneden wat steviger zijn gemaakt om de zwakke plakken die gemaakt zijn om om de twistlocks heen te gaan, op te vangen. Rechts is hier het driehoekig frame op gelegd. Die scharniert links op het basis frame. Er komen hier nog 2 stukjes dwars opgelast, waarop het U-profiel komt waar de motor op komt te staan. Aangezien ik 'slechts' 6 balken had, moest ik de diagonale I-balk samenstellen uit 2 restjes. Belangrijk nu, is het  dat ik de handel aan elkaar las. Ik moet nu een even heftiger lasapparaat organiseren dan het 130 ampere mig-apparaat dat ik nu heb.

31-05-2005

Tjeemig de peemig. Vandaag mijzelf vervoegd bij CAMCO waar ik door allervriendelijkste en bovendien zeer deskundige mensen ter woord ben gestaan. Zeg maar met heel veel raad en tevens ook heel veel daad. Krijg ik zomaar een zogenaamde inverterlasapparaat mee zeg. Piepklein 160A dingetje op 230AC. Even getest op een plaat staal van zo'n 1,5 cm dik. Lacht ie om terwijl hij op 'slechts' 100 A staat ingesteld. Ik mag hem niet op vol vermogen zetten, want anders verdwijnt die plaat. Met recht doet hier de aloude spreuk 'klein maar fijn' hier toch wel heel erg opgeld. Het nieuwste van het nieuwste (althans voor mij) vergezelde de levering, namelijk een lashelm met doorzichtig venster, die op het juiste moment zich instelt op de lasboog en dan dus 'zwart' wordt op het moment supréme.  Dit alles geeft de burger weer moed. En resumé; mijn mig-lasapparaat is spielzeug!

2-6-2005

Het wordt ook wel weer tijd voor een flinke progressie, aangezien de tijd weliswaar met vaste snelheid maar toch ras voorbij schrijdt richting uur NU. Ik had natuurlijk ook stevige scharnieren nodig. En er zitten een aantal scharnieren op de DAF waar ik dus nooit meer wat mee zou doen net als de achterste rongenhouders. Het toeval wil dat de scharnieren achterop vrouwtjes zijn en de scharnieren aan de zijkant mannetjes. Ze zouden sowieso verdwijnen, maar ik had ze er nu voorzichtig afgeslepen omdat ik ze wilde gebruiken voor het scharnierend deel van het motorframe.

En het vrouwtje is inmiddels op het frame gelast, zoals hieronder te zien is.

 

11-6-2005

Inmiddels ben ik zo gewend geraakt aan het hebben van een goed lasapparaat, dat ik heb geweigerd hem weer in te leveren. CAMCO was toch zo commercieel ingesteld, dat ze dat geen probleem vonden mits ik hem betaalde. Ik vond dat best wel redelijk klinken en heb derhalve dus maar de poeplap getrokken

Het was nu zaak de boel af te lassen. Er moesten nog de 2 balkjes op, waar de inmiddels bestelde aluminium goot op komt te liggen. Dus maar weer eens de haakse slijpschijf uit het vet gehaald. Daarna de boel vast gelast en alle lasnaden nog eens nagelopen.  Ik heb nog 2 gaten in het midden boven geboord om het hijsoog van een YA126 op vast te kunnen bouten en de gaten geboord om het frame vat te bouten. De boel toen in de grondverf gezet en  in eerste instantie de kant geverfd, die tegen de shelter aan komt omdat je daar nu eenmaal straks wat listig bijkomt. Toen hebben we de het frame met behulp van de vorkheftruck op zijn plaats gehangen om er achter te komen dat ik kennelijk in mijn enthousiasme de uitsparing van de twistlocks niet diep genoeg had uitgeslepen. Kon dat ding er weer af. Balen is natuurlijk ook, dat je weer de slijpschijf  in een vers geschilderd frame moet zetten, maar het is niet anders.  Na het slijpen weer een deel opnieuw geverfd en er wederom opgehangen met de vorkheftruck. En ditmaal paste de boel perfect. 

En nu met mijn togus op de lepels van de heftruck de boel voor de eerste maal afgelakt. Op de onderste hoeken moet het frame nog worden vastgezet en er moet nog een degelijke deursluiting op komen en iets van een uitzetijzer.. Ja, en als het gootje klaar is, kan deze er samen met de motor op en zijn we weer een stappie verder.

26-06-2005

Vandaag dus een stappie verder gegaan. Dankzij het takeltje van Peter (3e ya4440) was het mogelijk om het traject succesvol af te sluiten, want bedenk wel; een stukje motoropbergsysteemgebeuren zonder takeltje, is als een vaas zonder bloem of een klomp zonder zeiltje. Aangezien de motor op de plek van het stuur het breedst is en ik hem natuurlijk zo dicht mogelijk bij de shelter wil hebben staan, heb ik het stuur losgemaakt en zoveel mogelijk naar rechts verplaatst. Is een werkje van niks, maar ik kon nu de de balkjes waar de goot op ligt wel zo'n 30 cm inkorten en dat is dan weer niet niks.

Na wat passen en meten had ik de motor uiteindelijk op zijn plekje staan waarbij het stuur zo'n 3 a 4 cm van de shelterdeur verwijderd was. De goot kon toen definitief vast gebout worden. Dus na het vastzetten van de goot maar weer eens de haakse slijpschijf uit het vet  gehaald en het overtollig materiaal afgeslepen.

Uiteraard is het zo, dat je er op kan wachten als er 2 I-balkjes recht achter je auto uitsteken, je er vroeg of laat je hoofd aan openreit. Op dit soort ervaringen zit je natuurlijk niet te wachten als je op reis bent, trouwens ook als je niet op reis bent. Dus als voorzorgmaatregel, zodat we ons meer kunnen richten op de onvermijdbare moeilijkheden, die we ongetwijfeld het hoofd zullen moeten bieden, heb ik deze punten onbereikbaar gemaakt voor een hoofd, door hier wat aluminium traanplaat over heen te zetten. Verder moeten er zoals altijd nog wat kleine maar niet onbelangrijke dingetjes gedaan worden om dit project af te kunnen sluiten. Zoals daar zijn; frame vastzetten ( best wel belangrijk) extra snelsluiting ( minder belangrijk), hijsdriehoek ( nog minder belangrijk, maar wel comfortabel) en de boel verven (lange termijn belangrijk)....

13-07-2005

Zo heb ik een hijs driehoekje in elkaar gelast, die het optakelen van de motor aanmerkelijk moet gaan vermakkelijken. De takel komt nu net iets buiten de goot te hangen.

En voordat de commentaren los gaan barsten: Ja ik heb hem inmiddels geverfd. Het voordeel is dat ik tijdens het hijsen de motor niet uit de achterkant hoef te trekken. De motor is weliswaar niet zo zwaar, maar hoe hoger hij getakeld wordt, hoe moeilijker dat wordt. Nu is de tijd gekomen om eens aan de bergruimte voor te gaan werken. Dus eerst maar eens het frame voor afgemaakt, zodat ik de aluminium traanplaat op zijn plekje vast kon zetten. Dus ben ik op de DAF geklommen met mijn lasapparaat om het laatste kokerprofiel te plaatsen. Uit eindelijk in een schier onmogelijke positie de boel vast gelast. Maar ja je kom vaak een handje te kort als je alleen bent. Afijn om kort te gaan de roodgloeiende stukken donderde (zoals gebruikelijk) naar beneden vonden hun weg mijn schoen in. Gezien mijn onmogelijke positie kreeg ik de schoen niet gelijk uit zonder het risico om 2 meter naar beneden te vallen. Dus de roodgloeiende klonten kregen ruimschoots de tijd om hun werk sissend te doen. Met een beetje wanhopig schudden was ik in staat om het gesis van mijn enkel naar de onderkant van mijn hiel te verplaatsen. Lopen is dus nu wat listig.  Voorlopig was ik niet druk meer met de DAF maar meer met etterende wonden. Dat is wel vervelend omdat ik voor mijn gevoel in tijdnood zit en we toch wel in januari willen vertrekken.

 

Ik heb ondertussen 2 nieuwe banden gekocht en een daarvan komt in het midden van het nieuwe dakje te hangen. De ander gaat op de cabine samen met wat extra lampjes. De gaten in de traanplaat zijn daar om het mogelijk te maken om diesel te tanken voor de Webasto verwarming, de reserveband vast te zetten en de banden omhoog te hijsen. Nu moet er nog een voorkant en zijkanten in en dan kunnen we de boel volgooien.

Het reserve wiel inclusief ophanging is hier weggehaald om plaats te maken voor een kingsize kist, waarin onze kookspullen ed voor het grijpen zullen gaan liggen.  Hopelijk ben ik binnenkort wee in staat ben om weer fysiek aan de slag te kunnen gaan. Voordeel was, dat ik nu wat tijd heb gehad om de communicatie voor onderweg te regelen. Die werkt inmiddels feilloos.En dat is natuurlijk ook niet onbelangrijk.

volgende